İzmir'in Dağlarında Çiçekler Açar

Burası yeri mi bilmiyorum...
Ama bu aralar bu ilkokul seviyesine bile yetişemeyen bir "piyes"ten başka bir şey izleyemiyorum, duygularımın düşüncelerimin büyük bölümü hep bunlar...

Bugün, terör örgütü kurma suçundan müebbete mahkum edilen ve 26 aydır hapis yatan 26. Genelkurmay Başkanı, hükümetimizin "tahliye lütfuna" nail oldu.

Sebebi nedir, bu tahliye kararı neye karşılık, nelere gebe bilemesem de...

Şu an, tam şu saatlerde; kader ortakları, dava arkadaşları, içeride birbirlerine omuz olan dostları ile nasıl vedalaşıyordur acaba? Ne diyorlardır birbirlerine?
Gerekçeli kararmış...
Özel yetkili mahkemelermiş...
Emsal teşkil eder miymiş...

Bu tahliye hangi vatana hainlik suçlarını suç kapsamından çıkarmak için onaylandı, bunu hiç konuşmadan anlamışlar mıdır vedalaşırlarken? Lanet olsun böyle işe demişler midir bir kere daha?

İlkokul seviyesinde bir hukuk piyesi oynanıyor.

Peki ya biz? Dışardayız diye özgür mü sanıyoruz kendimizi?

Ellerimiz kollarımız halatlarla bağlanmış, ağızlarımız bantlanmış olarak, gözümüzü bile kırpmadan izlemeye mahkum edildik bu kıyım oyununu.

İleri derecede şiddet adaletsizlik ve hukuksuzluk içerikli bu oyunu sessizce izlemeye mahkum edilmemiz de bizlerin mahkumiyeti işte.

Ama yine de sevinmeden edemiyorum...

Sebebi nedir, bu tahliye kararı neye karşılık, nelere gebe, nelere örtü olacak bilemesem de...

Terörle mücadele ederken terörist suçundan müebbete mahkum edilmiş koskoca bir paşa vardı; müebbete mahkum...  Bugün birilerinin işine gelen yeni bir dolap daha döndü ve bu kez dışarıda. Ama ben yine de mutluyum, neye karşılık, neye bedel olduğunu bilemesem de...

Ben bugün içimden marşlar söylüyorum.

İzmir'in dağlarında çiçekler açar!